Page 101 - O Οργανισμός Αστικών Συγκοινωνιών Θεσσαλονίκης από το 1957 μέχρι σήμερα | The Organisation of Urban Transportation of Thessaloniki from 1957 to the present day

Καινοτομία και κοινωνική ευθύνη
αφετηρία στην Πλατεία Αριστοτέλους, η στάση στο Μου- σείο Σιδηροδρόμων και η στάση στο Μουσείο Βαλκανι- κών Πολέμων σημαίνονταν με κατασκευή που παρέπε- μπε σε εύζωνα της εποχής. Επίσης, υπήρχαν αφίσες σχε- τικές με αυτή την πρωτοβουλία του Οργανισμού, τοπο- θετημένες στις προαναφερθείσες στάσεις.
Στη συμπλήρωση εκατό χρόνων από τη Μικρασιατι- κή Καταστροφή, ο ΟΑΣΘ συμμετείχε στη δράση με τίτ- λο «Η ποίηση ταξιδεύει» ‒στο πλαίσιο του προγράμμα- τος του Δήμου Καλαμαριάς για τα εκατό χρόνια από τη Μικρασιατική Καταστροφή με κεντρικό σύνθημα «Μια θάλασσα μνήμες... και γινήκαμε όλοι ένα»‒, τοποθετώ- ντας αφίσες στα λεωφορεία του με ποιήματα που ανα- φέρονταν στο 1922. Με τον τρόπο αυτόν, συνέβαλε στη διατήρηση της μνήμης για τον ξεριζωμό των Μικρασια- τών προσφύγων.
Εκτός από τις παραπάνω ιστορικές επετείους, ο ΟΑΣΘ συμμετέχει ενεργά και στις επετείους της δολοφονίας του δεκαεννιάχρονου Άλκη Καμπανού, η οποία έγινε για οπαδικούς λόγους την 1η Φεβρουαρίου του 2022. Το 2023, στο πλαίσιο της πρώτης επετείου, στις στάσεις όπου ήταν εγκατεστημένο το σύστημα τηλεματικής του ΟΑΣΘ, εμ- φανιζόταν το μήνυμα «ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ – NEVER AGAIN»· το «ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ» εμφανιζόταν και στην μπροστινή ηλεκτρο- νική πινακίδα των λεωφορείων, ώστε να μεταφερθεί το μήνυμα κατά της βίας σε όλη τη Θεσσαλονίκη. Έναν χρόνο αργότερα, στις στάσεις με σύστημα τηλεματικής «έτρεχε» το μήνυμα: «ΓΙΝΟΜΑΣΤΕ ΕΝΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΛΚΗ. Ο ΑΘΛΗ-
ΤΙΣΜΟΣ ΕΝΩΝΕΙ, ΔΕΝ ΣΚΟΤΩΝΕΙ». Παρόμοιο μήνυμα εμ- φανίστηκε και στην επέτειο του 2025.
ο οασθ στην καθημερινή ζωή των θεσσαλονικέων
Η αποκλειστική εξυπηρέτηση των αστικών μεταφορών της Θεσσαλονίκης από τον ΟΑΣΘ είχε ως αποτέλεσμα να γίνει αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητας των αν- θρώπων της πόλης. «“Σταθμός-Χαριλάου” η γραμμή που παίρνεις για τη φανταστική δουλειά και το φανταστικό σου σπίτι απεγνωσμένα», λέει ο ποιητής Πάνος Θασίτης (Αναστασιάδης 1999, σελ. 176). Χάρη στον ΟΑΣΘ καθιερώ- θηκαν νέοι χώροι κοινωνικοποίησης και σχολιασμού της επικαιρότητας. Όπως αφηγείται με γλαφυρότητα η δη- μοσιογράφος Νίνα Κοκκαλίδου-Ναχμία:
«Η μικρή βουλή των Ελλήνων δεν συνεδριάζει μόνο στα καφενεία αλλά και στο λεωφορείο. Εκεί θ’ ακού- σεις το “πώς ζούμε” και “ποιοι είμαστε” σαν λαός [...]. Μάθαμε όλοι οι επιβάτες πως παντρεύεται η Μαρία, διότι η φίλη που της τα έλεγε δεν ήταν ακρι- βώς δίπλα της αλλά κάνα δυο κεφάλια πιο πέρα [...]. Στο λεωφορείο πάλι “Σταθμός-Φοίνικας” που έπαιρνα, τα εργασιακά σχόλια έδιναν κι έπαιρναν [...]» (Αναστασιάδης 1999, σελ. 184).
Στο λεωφορείο δημιουργούνταν σχέσεις αλληλεγγύ- ης. Θυμάται χαρακτηριστικά ο γνωστός τραγουδοποιός Διονύσης Σαββόπουλος:
101