Page 30 - O Οργανισμός Αστικών Συγκοινωνιών Θεσσαλονίκης από το 1957 μέχρι σήμερα | The Organisation of Urban Transportation of Thessaloniki from 1957 to the present day

Κεφάλαιο 1
30
Ο κάτοχος κάθε μετοχής αποζημιωνόταν μηνιαία από τον ΟΑΣΘ για την παραχώρηση του οχήματός του σε αυτόν και για όσο διάστημα απαιτούνταν για την ολοκλήρωση της αντικατάστασης ή της εξαγοράς όλων των εν ενεργεία λεωφορείων από τον Οργανισμό, η οποία ολοκληρώθηκε το 1963 (βλ. και Αναστασιάδης, σελ. 234). Γενικά, ο αριθμός των μετοχών ήταν συναρτώμενος του αριθμού των μετα- κινούμενων θέσεων των λεωφορείων. Η αύξηση του με- τοχικού κεφαλαίου θα έπρεπε να συνοδευόταν από την επέκταση της περιοχής δράσης του ΟΑΣΘ, τη δημιουργία νέων γραμμών, την απόκτηση νέων λεωφορείων και την αύξηση των μετακινούμενων θέσεων επιβατών.
Όσοι ιδιοκτήτες λεωφορείων δεν επιθυμούσαν να γίνουν μέτοχοι στον ΟΑΣΘ έχαναν αυτομάτως την επαγγελματική τους άδεια, ώστε να αποκλειστούν από ενδεχόμενη εκτέλεση συγκοινωνιακού έργου ‒ η άσκηση τέτοιου έργου από άτομα εκτός Οργανισμού απαγορευόταν με τον νέο νόμο. Οι μετο- χές του ΟΑΣΘ μπορούσαν να γίνουν αντικείμενο μεταβίβα- σης, αλλά μόνο σε επαγγελματίες αυτοκινητιστές και ενώ- πιον συμβολαιογράφου. Μετά τη μεταβίβαση, ο νέος μέτο- χος όφειλε να εκδώσει νέα μετοχή, όπου θα αναγράφονταν τα δικά του στοιχεία. Οι μετοχές μπορούσαν επίσης να κλη- ρονομηθούν μετά τον θάνατο του/της μετόχου στον/στη σύ- ζυγο και στα τέκνα ή, αν αυτοί δεν υπήρχαν, σε γονείς ή σε άγαμες αδερφές ή σε προικολήπτη γαμπρό από κόρη, εφό- σον τα πρόσωπα αυτά δεν ασκούσαν άλλο επάγγελμα κατά τον χρόνο κτήσης της μετοχής. Διαφορετικά οι κληρονόμοι είχαν την υποχρέωση να πουλήσουν την μετοχή σε επαγ- γελματία αυτοκινητιστή εντός εξαμήνου.
Ο ρόλος των μετόχων ήταν καθοριστικός, καθώς συμ- μετείχαν στη Γενική Συνέλευση των μετόχων. Οι έχοντες μία ακέραια μετοχή είχαν δικαίωμα μίας ψήφου στη Γενι- κή Συνέλευση, ενώ οι συμμετέχοντες σε μη ακέραια με- τοχή, διαθέτοντας ουσιαστικά ποσόστωση σε ένα λεω- φορείο, όριζαν αντιπρόσωπό τους, ο οποίος διέθετε και αυτός μία ψήφο, αλλά εκπροσωπούσε στις ψηφοφορίες όλους τους συνιδιοκτήτες της μετοχής. Από τη Γενική Συ- νέλευση, αν βρισκόταν σε απαρτία, προέκυπτε το Διοι- κητικό Συμβούλιο, το ανώτατο διοικητικό όργανο του Ορ- γανισμού. Το ΔΣ ήταν επταμελές, με πέντε αναπληρωτές. Η Γενική Συνέλευση και το Διοικητικό Συμβούλιο ήταν τα δύο άμεσα όργανα του Οργανισμού. Ωστόσο, στο διοικη- τικό αυτό σχήμα ασκούνταν έλεγχος και εποπτεία από το κράτος, πρωτίστως από το υπουργείο Συγκοινωνιών και Δημοσίων Έργων. Στο Διοικητικό Συμβούλιο συμμε- τείχε άνευ ψήφου κυβερνητικός επίτροπος με τον ανα- πληρωτή του, που οριζόταν από τον υπουργό Συγκοινω- νιών και Δημοσίων Έργων. Παράλληλα, μία τοπική επι- τροπή, αποτελούμενη από δικαστικούς, τον διευθυντή Αστυνομίας/Χωροφυλακής, τον διευθυντή Νομαρχίας και εκπροσώπους κοινοτήτων, λειτουργούσε εποπτικά και αξιολογούσε εάν ο οργανισμός καλύπτει τις συγκοι- νωνιακές ανάγκες της πόλης.
Το Ελληνικό Δημόσιο, επιπρόσθετα, ήλεγχε τις δαπά- νες και τα έσοδα του Οργανισμού, καθορίζοντας έτσι και την τιμή του κομίστρου. Ο ΟΑΣΘ υπέβαλλε τον προϋπολο- γισμό της επόμενης χρήσης και η κυβέρνηση είχε το απο- κλειστικό δικαίωμα να καθορίσει την τιμολογιακή πολιτι-