Page 79 - O Οργανισμός Αστικών Συγκοινωνιών Θεσσαλονίκης από το 1957 μέχρι σήμερα | The Organisation of Urban Transportation of Thessaloniki from 1957 to the present day

Ανάπτυξη σε μια διαρκώς επεκτεινόμενη πόλη
Επιπλέον, μέσω του Νόμου 4640/2019, που έδινε για πρώτη φορά τη δυνατότητα χρηματοδοτικής μίσθωσης (leasing) μεταχειρισμένων οχημάτων, τον Οκτώβριο του 2020 ο Οργανισμός απέκτησε κατ’ αυτόν τον τρόπο 180 νέα λεωφορεία. Εκτός από αυτά, 49 λεωφορεία δώρισε ο Δήμος. Συνολικά, λειτουργούσαν 500 λεωφορεία τότε στην πόλη. Στα επόμενα χρόνια έγινε σταδιακά και η αντικατά- σταση παλαιότερων λεωφορείων, κυρίως μέσω leasing.
Από τα τέλη του 2023 και εξής, διαρκής είναι τόσο η πρόσληψη νέων οδηγών όσο και η απόκτηση νέων λεω- φορείων. Για τη συνεχή δε επιμόρφωση και εκπαίδευ- ση των εργαζομένων του Οργανισμού, ιδρύθηκε και η «ΟΑΣΘ Academy», με στόχο τη βελτίωση των παρεχό- μενων υπηρεσιών.
Η διοίκηση του Οργανισμού μεριμνά, επίσης, για την πά- ταξη της εισιτηριοδιαφυγής. Συστηματοποίησε τους αιφνί- διους ελέγχους από τους ελεγκτές και, επιπλέον, καθιέρω- σε την επιβίβαση μόνο από την μπροστινή πόρτα, ώστε οι επιβάτες να ελέγχονται κατά την επιβίβασή τους από τον οδηγό. Το 2022 εκδόθηκαν εισιτήρια με περισσότερα χα- ρακτηριστικά ασφαλείας· συγκεκριμένα, είχαν πλέον QR κωδικό για σάρωση, ώστε να ελέγχεται η γνησιότητά τους. Για το θέμα της εισιτηριοδιαφυγής και της σωστής χρήσης της αστικής συγκοινωνίας, ο ΟΑΣΘ έκανε και διαφημιστικό σποτ, με τη συμμετοχή πέντε διάσημων αθλητών από ομά- δες της πόλης ή με καταγωγή από τη Θεσσαλονίκη. Μετα- ξύ των συμμετεχόντων ήταν και ο Θεσσαλονικιός χρυσός ολυμπιονίκης της ενόργανης γυμναστικής Ιωάννης Μελισ- σανίδης, ο πατέρας του οποίου εργαζόταν στον ΟΑΣΘ.
Τα εισιτήρια
Ευθύς εξαρχής, η παροχή των υπηρεσιών του ΟΑΣΘ γινό- ταν με την πληρωμή κομίστρου εκ μέρους των πολιτών. Η τιμή του κομίστρου όφειλε να καλύπτει τα λειτουργικά έξοδα του Οργανισμού, ενώ προβλεπόταν αύξηση σε πε- ρίπτωση ελλειμματικού προϋπολογισμού. Εκτός από τα κανονικά εισιτήρια, υπήρχαν και μειωμένα, για τους μαθη- τές, τους σπουδαστές και τους στρατιωτικούς. Αρχικά, δεν υπήρχε ενιαίο εισιτήριο· η πόλη χωριζόταν σε ζώνες, στις οποίες αντιστοιχούσαν διαφορετικές τιμές. Στα νυχτερι- νά δρομολόγια, από τις 00.00 έως τη λήξη της εσπερινής δρομολόγησης, υπήρχε μικρή προσαύξηση στο εισιτήριο, ίση με το μισό του αντίστοιχου κανονικού εισιτηρίου. Επί- σης, από την έναρξη των δρομολογίων μέχρι τις 8.00 π.μ. η μετακίνηση γινόταν δωρεάν, μέτρο που καταργήθηκε το 1990. Τα διάφορα αυτά εισιτήρια είχαν ξεχωριστό χρώμα το καθένα και εκδίδονταν εντός του λεωφορείου, από τον/ την εισπράκτορα που ήταν στην τελευταία πόρτα. Με την επίσημη κατάργηση των εισπρακτόρων την 1η Ιανουαρίου του 2002, εμφανίστηκαν τα προτυπωμένα εισιτήρια, ενώ προσφέρθηκε και η δυνατότητα αγοράς εισιτηρίων εντός των λεωφορείων, με την τοποθέτηση εκδοτικών μηχανη- μάτων που δέχονταν κέρματα. Σχετικά με τις κάρτες πολ- λαπλών διαδρομών, μόλις το 1987 ξεκίνησε η κυκλοφορία τους και αρχικά εκδίδονταν μόνο μηνιαίες.
Το 1965 η τιμή του κανονικού εισιτηρίου ήταν γύρω στη 1,5 δραχμή, ενώ το 1975 έφτασε τις 4 δραχμές. Στις επό- μενες δεκαετίες η τιμή των εισιτηρίων αυξανόταν διαρ- κώς: το 1985 το κανονικό εισιτήριο κόστιζε 30 δραχμές,
79