Page 15 - O Οργανισμός Αστικών Συγκοινωνιών Θεσσαλονίκης από το 1957 μέχρι σήμερα | The Organisation of Urban Transportation of Thessaloniki from 1957 to the present day
P. 15
Πριν από το 1957
Εισαγωγή
Στα τέλη του 19ου αιώνα, η Θεσσαλονίκη, μια σημαντική πόλη της Οθωμανικής Αυτοκρα- τορίας, γνώρισε άνθηση. Τα τείχη που την περιέκλειαν από την ίδρυσή της κατεδαφίστη- καν και η πόλη απέκτησε πρόσωπο στη θάλασσα. Πολλά μνημειώδη κτίρια ανεγέρθηκαν, ενώ δεν έλειψαν και τα μεγάλα έργα υποδομής που συνέδεαν την πόλη με τον κόσμο (επέκτα- ση λιμανιού, κατασκευή σιδηροδρομικού σταθμού για σύνδεση με την Κωνσταντινούπολη).
Η επέκταση της πόλης εκτός του μέχρι πρότινος τειχισμένου χώρου, μαζί με τη συνακόλουθη πληθυσμιακή αύξηση, δημιούργησαν την ανάγκη σύνδεσης των νέων συνοικιών με το Κέντρο. Έτσι, το 1893 έκανε την εμφάνισή του το τραμ, ως αποτέλεσμα της σύμβασης του οθωμανικού κράτους με τη βελγική «Εταιρεία Τροχιοδρόμων και Ηλεκτροφωτισμού Θεσσαλονίκης» (Compagnie des
Tramways et d’Eclairage Electriques de Salonique), που πρωταρχικό στόχο είχε τον εξηλεκτρισμό της πόλης. Στην αρχή το τραμ ήταν ιππήλατο, αλλά το 1908 έγινε ηλεκτροκίνητο, παράλληλα με την ηλεκτροδότηση της πόλης. Κάθε αμαξοστοιχία μπορούσε να μεταφέρει τριάντα έξι άτομα. Το τραμ συνέδεε τις τότε διαμορφούμενες ανατολικές συνοικίες και τις αποθήκες του τραμ εκεί (Ντεπό) με το λιμάνι, με τον τότε σιδηροδρομικό σταθμό και με το Μπεχτσινάρ («Κήπος των Πριγκίπων») στα δυτικά. Η κάθε γραμμή περνούσε από διαφορετικό δρόμο, κι έτσι το δίκτυο κάλυπτε το μεγαλύτερο μέρος της πόλης. Τη δεκαετία του 1920 λειτουργούσαν τέσσερις γραμμές τραμ. Το 1940, η βελγική εταιρεία εξαγοράστηκε από το Ελληνικό Δημόσιο και ιδρύθηκε η «Κρατική Εκμετάλλευση Τροχιοδρόμων και Ηλεκτροφωτισμού Θεσσαλονίκης» (ΚΕΤΗΘ).
15
